Özdemir Asaf-Lavinia

Lavinia' Özdemir  Asaf'ın yarım kalmış, hep kalbinin derinliklerinde yaşamış gizli ve büyük aşkı.Peki kimdi o büyük aşkı ? Kimdi Özdemir Asaf'a böyle güzel duygular hissettiren.? Lavinia; hayal  edilen muhteşem sevgili demek birde ölüm çiceği.Özdemir Asaf böyle anlatıyordu o aşkını Lavinia diyor onu hiçbir zaman sevmeyen büyük aşkına.Lavinia resim öğretmeni ve stilist   Mevhibe Meziyet Beyatttır.Dillere destan bir güzelliği vardır.Oktay Akbal'ın akrabasıdır.Akbal'ın bile Mevhibeye aşık olduğu bilinir.Ondan 'Hisya' diye söz eder Akbal.Özdemir Asaf Laviniasına çok aşıktır.Mevhibe ise Asaf'ın arkadaşlarından olan İlhan Selçuk ile evlenir.Edip Hakkı ise ilk aşkıdır. Daha sonra Mahlis Hasa ve Öztürk Serengil ile de evlilik yapmıştır.Yani Özdemir Asaf'ı hiçbir zaman sevmemiştir.Vefatından birkaç yıl evvel bile iki büyük aşkım diyerek İlhan Selçuk ve Edip Hakkıyı anar.Bu güzeller güzeli Mevhibe, Özdemir Asaf'ın Laviniası  olduğunu asla bilmeyecektir."Adını gizleyeceğim sende bilme Lavinia..."

 



Lavinia

Sana gitme demeyeceğim.
Üşüyorsun ceketimi al.
Günün en güzel saatleri bunlar.
Yanımda kal.

Sana gitme demeyeceğim.
Gene de sen bilirsin.
Yalanlar istiyorsan yalanlar söyleyeyim,
İncinirsin.

Sana gitme demeyeceğim,
Ama gitme, Lavinia.
Adını gizleyeceğim
Sen de bilme, Lavinia.


1957

Özdemir Asaf

Katre-i Matem- İskender Pala

İskender Pala güncel edebiyat tarihimizin yaşayan efsanalerindendir.En önemli eserlerinden bir tanesi de 'Katre-i Matem'dir.Yani 'Hüzün Damlası'.Osmanlı döneminin duraklamasına sebep veren Lale devri döneminde yaşanan bir cinayeti anlatan sürükleyici bir romandır Katre-i Matem.

Ahmet Muhip Dıranas

Ahmet Muhip Dıranas hece ölçüsünü bilinenin dışında kullanarak özgünlüğü şiirle buluşturmuştur."Fahriye Abla" Divan ve Servet-i Fünun Edebiyatının süslü ve ağır dilinin aksine anlaşılır ve sade ifaderle yazılmış edebiyatımızın en güzel şiirlerindendir.Reazlim yoğundur.Dıranas hece vezni duraklarını kaldırarak , düz yazıya yakın hikaye havasında yazmıştır.

FAHRİYE ABLA

Hava keskin bir kömür kokusuyla dolar
Kapanırdı daha gün batmadan kapılar
Bu afyon ruhu gibi baygın mahalleden
Hayalimde tek çizgi bir sen kalmışsın sen!
Hülyasındaki geniş aydınlığa gülen
Gözlerin , dişlerin ve ak pak gerdanınla
Ne güzel komşumuzdun sen Fahriye abla

Eviniz kutu gibi küçücük bir evdi
Sarmaşıklarla balkonu örtük bir evdi
Güneşin batmasına yakın saatlerde
Yıkanırdı gölgesi kuytu bir derede
Yaz kış yeşil bir saksı ıtır pencerede
Bahçede akasyalar açardı baharla
Ne şirin komşumuzdun Fahriye abla

Önce upuzun sonra kesik saçın vardı
Tenin buğdaysı , boyun bir başak kadardı
İçini gıcıklardı bütün erkeklerin
Altın bileziklerle dolu bileklerin
Açılırdı rüzgarda kısa eteklerin
Açık saçık şarkılar söylerdin en fazla
Ne çapkın komşumuzdun sen Fahriye abla

Gönül verdin derlerdi o delikanlıya
En sonunda varmışsın bir Erzincanlıya
Bilmem şimdi hala bu ilk kocanda mısın
Hala dağları karlı Erzincan’da mısın
Bırak geçmiş günleri gönlüm hatırlasın
Hatırada kalan şeyler değişmez zamanda
Ne vefalı komşumuzdun sen Fahriye abla

AHMET MUHİP DIRANAS

Yayın Hayatımızın İlk Yazısıdır.

Merhaba sevgili takipçilerim.Yeni başlayacağımız  güncel sanatların paylaşımı sayfasında sizlerleyim.Misyon ve Vizyonum edebi sanatları sizlerle paylaşmak ve bu eserleri birlikte yorumlamak.Kitaplar, Filmler, Resimler, Fotoğraflar ve Kendi Fikirlerim ile oluşturacağım düşünce yazılarım ile edebi sanatları birlikte  gözlemlemeyi diliyorum.Umarım sizlere faydalı  yayınlar yapabilirim.Baki selam..